गूज मनीचे

पण त्यांना काहीही हाती लागले नाही. गुप्तधनाच्या हव्यासापोटी निष्काळजीने ते आत शिरले होते. त्यातल्या एकाला गंभीर दुखापत झाली. धन न मिळता उलट एकाला दुखापत झाल्यामुळे त्यांनी रागावून माझ्या बाबांच्या..." हुंदका आवरत मोहिनी पुढे म्हणाली- "बाबांच्या पाठीत सुरा खुपसून त्यांना मारले. पुढे ते माझ्याकडे आले व मला धनाचा रस्ता विचारू लागले. मात्र माझ्या सांगण्याने ही त्यांना धन मिळाले नाही. म्हणून त्यांनी याच खोलीत, याच खिडकीत मला फास लावला!" ती एकदम सावरून व रागावून म्हणाली, "पोलिसांनी या केसची फाईल क्लोज करून टाकली. या प्रकरणाचा तपास झालाच नाही. पण आता मी आले आहे. मी याचा सोक्षमोक्ष लावणार. मला व बाबांना न्याय मिळालाच पाहिजे. गुप्त धनाचा वापर गावाच्या विकासासाठीच व्हायला पाहिजे."  सर्वजण चकित होऊन मोहिनी ची कहाणी ऐकत होते सर्वांनी निर्धार केला व सर्व जण कामाला लागले.  मिहीर, मिथिल आणि अक्षय पोलिस चौकीत जाऊन या केसच्या विषयी चौकशी करून आले, पण उलट पोलिसांनी ती फाईल कधीच क्लोज झाल्याचे सांगितले. त्यांनी पोलिसांना पुन्हा ती फाईल उघडायला सांगितले. नव्याने त्या प्रकरणाचा तपा...

पोहोचताच सर्वप्रथम त्या महादेवाच्या मंदिरात सर्वजण गेले. त्या मंदिराविषयी आजूबाजूला चौकशी केल्यावर कळलं ते सर्वात जुने, पौराणिक मंदिर आहे आणि सुमारे पन्नास वर्षांपूर्वी या गावातील पुजाऱ्याचा रहस्यमय मृत्यू झाला. सर्वांच्या डोक्यात खाडकन ट्यूब पेटली.  पुजाऱ्याचे प्रेत.... त्या पुजार्‍याला एक मुलगी होती. पण ती मुलगीही खूप वर्षांपासून बेपत्ता आहे. खाडकन दुसरी ट्यूब पेटली.  खिडकीत बसून रडणारी मुलगी - रिकामी खिडकी...... गावकऱ्यांना धन्यवाद करून सप्तर्षी एका शांत ठिकाणी आली. खिडकीत बसून रडणारी मुलगी, रिकामी खिडकी, पुजाऱ्याचे प्रेत, महादेवाचे मंदिर यांचा संबंध लागला. पण, पण तो पडका वाडा? आणि या सर्वांचा अस्मिशी काय संबंध?  "Guys I think आपण त्या वाड्यातच जाऊ मगच कळेल!" असं म्हणून अस्मि वेशीवरच्या पडक्या वाड्याच्या दिशेने निघाली.  त्या वाड्याच्या भोवती अनेक झाडं होती. त्या वाड्याची आणि त्या झाडांची काळजी घेतली असती तर कदाचित ती खूप सुंदर वास्तू ठरली असती. अचानक अस्मि ओरडली - "बघा, बघा ती रडतेय!" सर्वजण अचंबित होऊन अस्मिकडे बघू लागले. धावत, पळत अडखळतच अस्मि माडीवर आली. एकदम ...

अस्मि, मृण्मयी, सानिका, रेश्मा, मिहीर, मिथील, अक्षय.. ही सप्तर्षी... मुंबईत धुडगूस घालणारी... मुंबईला सळो कि पळो करून सोडणारी...अचानक काळजीत पडली... अस्मिला पडणाऱ्या स्वप्नांमुळे... खरंतर त्या स्वप्नांत विशेष असं काहीच नव्हतं. पण का कुणास ठाऊक जरा विचित्र होतं. "एक मुलगी खिडकीत बसून रडतीये" असं स्वप्न पहिल्या रात्री पडलं. दुसऱ्या वेळी तीच खिडकी दिसली.. पण "रिकामी".... तिसऱ्या वेळी एक "पुजाऱ्याचे प्रेत"....काहीच कळेना. अस्मि तर विचार करून करून वेडी व्हायच्या बेतात होती. काय करायचं कुणालाच कळेना. शेवटी डोकेबाज मिथिलने आयडिया काढली. "आपण सगळे जण एका पिकनिकला जाऊ. जरा वातावरण बदललं की आपोआप अस्मिचा मानसिक ताण कमी होईल." ही आयडिया सर्वानुमते पास झाली. सर्वांनी मिथिलचे कौतुक केले. आणि लॉंग वीकेंड चा फायदा घेण्यासाठी ही सप्तर्षी दाखल झाली "पंचपर्णी" गावात.... गुरुवार, शुक्रवार, शनिवार, रविवार लागून सुट्टया होत्या खर्‍या पण शुक्रवारी "पंचपर्णी" गावात झालेल्या वादळामुळे हिरमूढ होऊन सर्वजण रात्रीपर्यंत मुंबईला परतले. रात्री, दमणूक झाल्य...

"नाही! नाही!" हे काय चाललंय तिचं तिलाही कळत नव्हतं. काहीतरी आकस्मित, अकल्पित घडत होतं. अपरिचित घटना, अपरिचित व्यक्ति, अपरिचित ठिकाणे का कुणास ठाऊक, पण परिचित वाटत होती. आयुष्यात पहिल्यांदाच बघत असलेल्या महादेवाच्या मंदिरातील नंदी, समोर उभी असताना मंदिराच्या मागून वाहणार्‍या नदीचा खळखळाट तिला परिचित वाटत होता. या मंदिराच्या कोपऱ्या कोपऱ्यातून आपल्याला काहीतरी खुणावतय. या मंदिरात काहीतरी गूढ दडलंय. आपला त्याच्याशी कसला संबंध असेल? असा विचार करत असतानाच अचानक सुरू झालेल्या घंटानादामुळे ती दचकली.  "घण घण घण घण" अशा मोठ्या आवाजात होणाऱ्या घंटा नादामुळे या भागातील शांतता क्षणाक्षणाला भंग पावत होती. अचानक सोसाट्याचा वारा सुटला त्यासरशी तिथल्या झाडांची पाने गळून पडली. आकाश एकदम निरभ्र असताना अचानक एक काळा ढग दिसावा आणि काही क्षणात ते निरभ्र आकाश काळवंडले जाऊन धोधो पाऊस पडावा तसं काहीसं त्या परिसराचं झालं. अतिशय शांत असणाऱ्या त्या परिसरात अचानक घंटानाद सुरू झाला, सोसाट्याचा वारा आला आणि  चक्रच पालटलं. कसला संकेत असेल तो? काहीतरी अघटित घडणार हे मात्र नक्की! पण नक्की काय सूं स...